Mijn broers volgen sinds enkele weken zwemles. Elke zondagochtend rond de klok van negen plonzen ze het water in. In het kikkerbadje ernaast geniet ik ook van de waterpret. Mijn moeder zit aan de rand van het bad. Mijn vader observeert de vorderingen van mijn broers. Mijn zus is in diepe slaap en hangt tegen mijn vader aan. Ik spring op en neer in het bad en amuseer me met de andere peuters. Dan komt mijn vader een praatje maken met mijn moeder. Ik sta intussen op het plateau dat zich onder water bevindt. Enthousiast neem ik een grote sprong. Mijn moeder ziet vanuit haar ooghoeken dat ik blijf dobberen met mijn gezicht in het water. Ze aarzelt geen moment en springt op. Met haar kleren aan snelt ze mijn kant op en hijst me naar boven. Gelukkig doet mijn batterij het nog. Ik ben zichtbaar geschrokken maar huil niet. Nog geen vijf minuten later spring ik alweer vrolijk rond in het water.
Geef een reactie