Slaapkamergeheimen

“ Hij kan niet van mij zijn”, zegt mijn vader op een avond tegen mijn moeder. Mijn moeder moet lachen. “ Van wie moet hij dan zijn?”, is haar wedervraag. Mijn vader heeft geen antwoord paraat. “ De postbode ziet er heel Arabisch uit”, vervolgt ze, “ dat kan dus niet.” Buiten hem en mijn vader ziet mijn moeder geen man. Van mijn broers en zusje kan mijn vader nog enigszins een genetisch verband zien. Pim heeft de looks van hem, Guus zijn intelligentie. Noor lijkt op haar twee oudste broers. Over hen hoeft mijn vader mijn moeder dus absoluut niet aan de tand te voelen.

Mijn vader verbaast zich over mijn witte haar. Naar zijn mening zal ik nooit bijkleuren. Dat lijkt hij te kunnen bepalen aan de hand van mijn haast niet waarneembare wenkbrauwen en wimpers. Een foutje van de natuur. Toegegeven, ik val nogal uit de toon met mijn broers en zus. Mijn moeder krijgt de slappe lach. Ze herinnert mijn vader eraan dat zijn bloedeigen moeder als dreumes ook zo wit was. Oma Ria heeft haar foto’s laten zien. Zij is wel met de tijd bijgekleurd, voert mijn vader ter verdediging aan. ” Bas is een laatbloeier”, antwoordt mijn moeder poeslief, ” net als jij!”

Dan snijdt mijn vader het onderwerp naaktlopen aan. Ik loop graag zoals de natuur het bedoeld heeft. Zeker nu het zo’n mooi weer is, loop ik poedelnaakt door huis en tuin. Ook als het buiten op z’n zachts gezegd frisje is, weiger ik een shirtje en broek aan te doen. Ik snap wel dat ik me moet aankleden als we op pad gaan. Dat doet opa Tjerk ook, oppert mijn moeder. Het is natuurlijk de vraag of naaktlopen een genetische eigenschap is. In dat geval is mijn gedrag heel verklaarbaar, redeneert ze. Bij haar thuis houdt iedereen de kleren aan. Mijn vader trekt een zuur gezicht.

Het ergert mijn vader dat ik zo’n heethoofd ben. Het is waar dat ik mijn emoties de vrije loop laat. Mijn hoofd wordt zo rood als een tomaat als iemand of iets mij boos maakt. Ik gil als een groot speenvarken. Zo af en toe blijf ik in de hysterie hangen. In dat geval houdt mijn vader mijn hoofd onder de kraan. Hij weet uit ervaring dat dit een zeer effectieve methode is. Mijn moeder wil graag weten hoe hij aan deze kennis komt. Blijkbaar heeft hij zelf in zijn kinderjaren vaak genoeg met zijn hoofd onder het water gehangen. Mijn moeder houdt wijselijk haar mond.

Mijn vader is een heel slimme man. Hij kan toveren met de I-pad, laptop en computer. Complete overkappingen zet hij in een handomdraai op. Hij zet een kastenwand zó inelkaar en legt de electra van een geheel huis aan. Alleen in rekenen en logisch nadenken blinkt hij blijkbaar niet uit. Ga maar na: een witkleurige oma + een naaktlopende opa + een heethoofdige vader levert een witkleurig, naaktlopend en heethoofdig kind op. ” Maar goed,” zucht mijn moeder, ” een dna-test kan natuurlijk altijd.” Nu ze zo erover nadenkt, moet ze misschien zelf wel eentje laten doen.