Van mijn ouders heb ik afgelopen week een hagelnieuw loopfietsje gekregen. Zomaar. Het addertje onder het gras; ze willen graag dat ik daarop rondsjees. Op een loopfiets leer je goed je lichaam in balans te houden. Leren fietsen zonder zijwieltjes is daarna een fluitje van een cent. Mijn broers kunnen dat alleen maar beamen.
Ik keur de loopfiets geen blik waardig. Uit de schuur trek ik de oude Thomas de Trein-fiets van Guus. Ik hijs mezelf op het ding en duw stevig de trappers in. Het lukt me niet de trappers rond te laten gaan. Halverwege de ronde trap ik terug en zet ik opnieuw kracht. Langzaam komt mijn fietsje in beweging. Ik fiets!
Geef een reactie